Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie over de cookies waarvan deze website gebruik maakt klik hier.
Door verder op deze website te surfen geeft u de toestemming aan Minoc Media Services om cookies te gebruiken. verder gaan Created with Sketch.
LEES DIT:  Artificiële intelligentie: download het gratis e-book

Hoe bitcoin opsplitste en een nieuwe digitale munt ontstond

De blockchain die de fundering vormt van bitcoin is in twee gesplitst. De originele munt blijft bestaan, zij aan zij met een nieuwe variant.

 

Voortaan heb je bitcoin en bitcoin cash. De digitale munteenheid is gisteren in twee gesplitst. Dat komt omdat een aantal zogenaamde ‘miners’, voornamelijk afkomstig uit China, niet akkoord waren met de globale richting die het bitcoinnetwerk uitging. Voor bitcoin zelf verandert er niet veel: de koers is vandaag vrij stabiel gebleven. Bitcoin cash krijgt als afgesplitste munteenheid een volledig nieuwe wisselkoers. Iedereen die voor de afsplitsing in het bezit was van bitcoin, bezit nu in theorie evenveel bitcoin cash. In de praktijk is de waarde van die hoeveelheid bitcoin cash natuurlijk wel minder als de waarde van de klassieke bitcoin.

Bitcoin is een toepassing van de blockchaintechnologie. Een blockchain is een gedistribueerd digitaal grootboek, waarin transacties, contracten of andere zaken worden bijgehouden. De technologie is gebaseerd op cryptografie en is transparant en inherent onkraakbaar: alles wat aan een blockchain wordt toegevoegd, blijft daar permanent onveranderlijk in staan.

De basis van de splitsing

Om te begrijpen hoe bitcoin zomaar in twee kan splitsen, is het belangrijk om de grote lijnen van de blockchaintechnologie even te bekijken. Een blockchain is een aaneenschakeling van datablokken. Een datablok bevat een historiek van transacties. In het geval van bitcoin vind je in een blok terug wie hoeveel aan wie heeft betaald, en wanneer. Een transactie is finaal wanneer die aan de blockchainketting wordt toegevoegd.

Transacties worden samengenomen in blokken die vervolgens door iedereen aan de ketting genaaid kunnen worden. Een heel netwerk van bitcoinminers stort zich daarop. Om het blok aan de ketting toe te voegen, moet een miner echter een ingewikkelde cryptografische berekening uitvoeren: de proof of work. Die berekening is gebaseerd op zogenaamde hash-functies: wiskundige problemen die eenvoudig uit te rekenen zijn in één richting, maar die in de andere richting brute rekenkracht vereisen.

Als iemand een blok midden in de ketting probeert aan te passen, verandert de hash daarvan en klopt de rest van de ketting ook niet meer.

Hoe zo’n proof of work precies werkt, is niet zo belangrijk. Wat wel telt, is dat met een gegeven aantal miners altijd iemand de oplossing van het wiskundige vraagstuk zal vinden binnen een redelijke tijdspanne. Wie wint, wordt beloond in bitcoin en mag het meest recente transactieblok aan de ketting naaien. Dat gebeurt opnieuw met een cryptografisch systeem waarbij de inhoud van het huidige en die van het vorige blok door een hash-functie gehaald wordt. Het resultaat is een hash die uniek gekoppeld is aan de gegevens in de blokken. Dat maakt een blockchain zo betrouwbaar: als iemand een blok midden in de ketting probeert aan te passen, verandert de hash daarvan en klopt de rest van de ketting ook niet meer.

Om veilig en onderhoudbaar te blijven, neemt het aan elkaar naaien van blokken tijd in beslag, en hebben blokken een maximale grootte. Die was lange tijd één megabyte, maar werd twee weken geleden opgetrokken tot twee megabyte als gevolg van een compromis tussen een kamp dat de transactiesnelheid van bitcoin wil verhogen, en een kamp dat de munt liever trager maar toegankelijker houdt. Hoe groter de blokken, hoe sneller het systeem werkt, maar hoe meer rekenkracht er nodig is om een blok aan de ketting te naaien. Een te groot blokformaat heeft in de praktijk als gevolg dat slechts enkele (voornamelijk Chinese) datacenters plots een monopolie krijgen op de bitcoin-blockchain. Daarmee valt heel het idee van een gedecentraliseerde munteenheid in het water.

Eigenwijs aangepast

Voor enkele miners was het compromis onvoldoende. Zij vinden dat bitcoin in de eerste plaats een betaalmiddel moet zijn, en dat grotere blokken daarvoor geen bezwaar vormen. Gisteren vergrootten ze daarop eenzijdig hun blokgrootte.

Bitcoin staat of valt met consensus: als het merendeel van de gebruikers, miners en bitcoinbeurzen achter een wijziging staat, wordt ze doorgevoerd, anders splitst de ketting in twee stukken. Dat is nu dus gebeurd. Op een bepaald moment naaide iemand een klassiek bitcoinblok aan de blockchain, terwijl iemand anders er een aangepast blok aan toevoegde. Het merendeel van de gebruikers koos om het klassiek blok te ondersteunen, maar een minderheid van voldoende grootte sloot zich aan bij de overstap naar grotere blokken. Zo ontstond bitcoin cash als alternatief voor bitcoin. De ketting met daarin de transactiegeschiedenis is voor beide digitale munten identiek tot op het moment van de zogenaamde ‘hard fork’. Daarom bezit iedereen die voor de splitsing bitcoins had, automatisch ook bitcoin cash.

 

Coinbase, de grootste bitcoinbeurs ter wereld, heeft alvast geen plannen om bitcoin cash te ondersteunen.

 

In principe kan iedereen een afsplitsing van bitcoin maken. De technologie is opensource en de ketting is publiek beschikbaar, dat is net de essentie van de ideologie achter de munt. Als jij nu beslist om de huidige ketting naar believen aan te passen, zal je daar geen volgers in vinden. Niemand zal je bitcoinvariatie willen hebben, waardoor ze waardeloos blijft. Bitcoin cash heeft voorlopig voldoende volgers zodat de nieuwe munteenheid wel een waarde heeft. Of de snellere, maar meer gecentraliseerde cash-variant ook zal doorbreken, zal de toekomst uitwijzen.

Inherent probleem

De splitsing toont een inherent probleem aan met de blockchain als alternatief voor klassiek geld. Enerzijds kan de technologie gewoon niet op tegen bestaande systemen. Het bitcoinnetwerk verwerkt transacties in de grootteorde van ongeveer tien per seconde, tegenover de duizenden transacties per seconde die het VISA-netwerk verzet. Het huidige bitcoin kan dus nooit een echte uitdager zijn voor bestaande betaalsystemen.

De technologie evolueren is een optie, maar dat gaat ten koste van de decentralisatie. Als je enkele grote instanties (miners met veel computerkracht) gaat vertrouwen om de blockchain te onderhouden, dan kan je net zo goed je bank vertrouwen. Dat maakt het moeilijk voor de technologie om tegemoet te komen aan de actuele uitdagingen.

Tot slot zorgt net die decentralisatie voor splitsingen als vandaag. Bitcoin wordt wereldwijd aanvaard door verschillende diensten en winkels als geldig betaalmiddel. Of die diensten twee, of binnenkort misschien drie of vier variaties van een cryptomunt gaan ondersteunen, is twijfelachtig.

Wie bitcoin in eigen beheer heeft, kan in ieder geval aan de slag met bitcoin cash. Vaak bezitten mensen echter bitcoin via een derde partij die de ‘wallet’ beveiligd en beheert, en de uitwisseling met ander geld voor z’n rekening neemt. Coinbase heeft als populairste bitcoinbeurs alvast besloten om bitcoin cash niet te ondersteunen. Er heerst in ieder geval onenigheid en er is discussie, laat dat nu net twee dingen zijn die niemand wil associëren met zijn geld.

 

Blockchain ontketend: download het gratis e-book

Lees meer over : bitcoin | blockchain | transformatie