Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie over de cookies waarvan deze website gebruik maakt klik hier.
Door verder op deze website te surfen geeft u de toestemming aan Minoc Data Services om cookies te gebruiken. verder gaan Created with Sketch.

Review Grado GW100: Muzieknoten degusteren

Hoe vaak luister je muziek als hoofdactiviteit en niet zomaar als opvulling van de stilte? Te weinig. Grado laat je alle details in muziek horen, zodat jij als rasechte audiofiel met verfijnde smaak je muziek kan degusteren als een sublieme whisky.

 
Grado GW100
  • Score:   9/10
  • Prijs: €249

Bespreking

PRO

  • Onovertroffen geluidskwaliteit
  • Comfortabel
  • Gebruikerservaring

CONTRA

  • Voelt fragiel aan
  • Lastige pairing bij wisselen tussen meerdere apparaten

We hunkeren allemaal naar die rustige zondagen zoals ze in Hollywood worden geportretteerd. Rustig opstaan, de lentezon in de woonkamer, een verse krant op de mat, een sigaar of whisky en de platenspeler die je favoriete muziek draait. In ons hedendaagse opgefokte bestaan is dat een idyllische visie, maar er is hoop. Wanneer je een Grado hoofdtelefoon opzet, ben jij die persoon in een luxestoel die met de lentezon op je gezicht de baslijnen van muziekpareltjes op je tong laat smelten en de crescendo’s met al je poriën beleeft.

Een geschiedenis even rijk als de geluidskwaliteit

Als ik de Grado GW100 in een woord moet omschrijven, dan is dat ‘verfijnd’. Om dit volledig te begrijpen moet je op de hoogte zijn van het bedrijf, de kans is immers groot dat je nog nooit van de merknaam hebt gehoord. Nochtans bestaat het bedrijf al sinds 1953 als familiebedrijf gebaseerd in Brooklyn. Het werd opgericht door schoolverlater Joseph Grado (1924-2015) die oorspronkelijk horlogemaker was. Hij kwam echter al snel in contact met Saul Marantz – van het andere gelijknamige gerenommeerde audiomerk – die onder de indruk was van zijn passie voor geluidskwaliteit en hem een job aanbood. Joseph werkte even bij het bedrijf, maar van zodra hij zijn eigen product had uitgedacht ging hij zijn eigen weg. Zijn bedrijf Grado maakte furore met zijn kwalitatieve pick-upnaalden die bovendien doordrongen waren van innovatie.

Grado GW100 Wireless

In de late jaren tachtig begon de globale verkoop van platenspelers in te storten en kondigde Joseph zijn aftrede aan, neefje John neemt de rol als CEO van Grado Labs over. In 1991 bouwt hij (samen met zijn vrouw en nog een andere medewerker) de eerste Grado-hoofdtelefoon. Ondertussen begint ook zijn zoon Jonathan een belangrijke rol te spelen binnen het bedrijf, voornamelijk binnen de marketing.

Grado biedt verschillende reeksen hoofdtelefoons aan. Van de traditionele ‘Prestige Series’ tot de duurdere ‘Reference Series’, ‘Statement Series’, de in-earsserie en zijn flagshipmodellen in de ‘Professional Series’. Met de GW100 komt daar een nieuwe iteratie bij, namelijk die van draadloze hoofdtelefoons. De GW100 is de eerste (en enige) open-back bluetooth hoofdtelefoon. De term ‘open back’ houdt in dat de zijkanten van de hoofdtelefoon niet zijn afgeschermd, waardoor het geluid veel meer ‘open’ is. In plaats van het geluid dus rechtstreeks naar je oren te sturen, wordt het geluid op die manier een deel van je omgeving.

Focus first

Ik ben iemand die houdt van focus. Geef mij maar een product dat één iets goed doet in plaats van een product dat in alles de beste wil zijn. Instagram boven Facebook, Dropbox Paper boven Evernote, Grado boven quasi alle andere hoofdtelefoons. De Grado GW100 is enorm basic en het feit dat hij nu ook draadloos is, is al een immens grote stap in de wereld van Grado. Het bedrijf heeft zijn tijd genomen om de technologie te verkennen en op die manier een stevig gepolijst product op de markt te brengen. Het is zelfs een verrassing te noemen dat de hoofdtelefoon beschikt over een ingebouwde microfoon.

Grado GW100 Wireless

Het toestel beschikt nog steeds over een aansluiting voor een kabel dus je kan ook nog steeds bekabeld naar je muziek luisteren, bijvoorbeeld bij een lege batterij. Dat probleem zal echter niet zo vaak voorvallen, want de batterij staat garant voor zo’n 15 uur draadloos luisterplezier. Het enige vervelende is dat je niet eenvoudig kan switchen tussen verschillende apparaten. Wanneer je onderweg draadloos luistert naar je smartphone en eenmaal thuis aangekomen, wil switchen naar je computer, zal je de verbinding moeten verbreken via je smartphone alvorens je verbinding kan maken met je computer.

De Grado is geen headset om de hele dag door op je hoofd te hebben. Daarvoor voelt hij aan de ene kant te fragiel aan, maar aan de andere kant is dat ook niet waar je de Grado voor wil gebruiken. Je drinkt ook niet de hele dag door whisky (hoop ik). Je wil de kunsten van de Grado opsparen, om er je volledig op te kunnen focussen wanneer je wat vrije tijd hebt en met gesloten ogen languit op de bank ligt en elke noot van je muziek degusteert. Ondanks dat de Grado niet gemaakt is om steeds op te hebben, is hij wel degelijk vederlicht en daardoor extreem comfortabel.

Geen pendelhoofdtelefoon

Nog een reden waarom de Grado niet je typische pendelhoofdtelefoon is: hij kan niet overweg met omgevingsgeluid. Door de zachte on-ear kussens en de open vormfactor is het omgevingsgeluid nog duidelijk hoorbaar en bovendien kan de omgeving ook goed horen wat jij aan het luisteren bent. Er is dus geen noise cancelling, noch passief, noch actief via software. Gewoon jij en de muziek, puur natuur. Verwacht dus ook geen tooltjes om het geluid naar je eigen voorkeuren aan te passen. Wanneer je een Grado koopt, vertrouw je op de expertise van het charmante familiebedrijf dat dag in dag uit zijn obsessie voor hoogstaande geluidskwaliteit vooraan zet.

Conclusie

Resumerend is Grado hét merk voor audiofielen en de GW100 Wireless vormt daar geen uitzondering op. What you see is what you get; een hoofdtelefoon die niet veel doet, maar uitblinkt in wat hij wél doet. Bovendien zal het onmogelijk zijn om voor deze prijs een andere hoofdtelefoon te vinden die nog maar in de buurt komt van de Grado GW100.

Lees meer over : grado | GW100 | hoofdtelefoon | review